Dzieci:

Dla wielu młodych uczniów kurs w naszej szkole jest okazją do pierwszej styczności z językiem obcym. Niektórzy rodzice podchodzą do tego pierwszego kontaktu z językiem w błahy sposób myśląc, że na tym etapie nauki nie ma znaczenia kto i w jaki sposób uczy ich dziecko, co jest bardzo mylnym przeświadczeniem. Niezwykle istotne jest aby od samego początku dziecko było uczone przez wykwalifikowanego lektora z odpowiednim przygotowaniem metodycznym i doświadczeniem, tak aby mogło osłuchiwać się z poprawną wymową oraz wyciągać z zajęć jak najwięcej, mimo że na tym etapie dzieci uczą się głównie słownictwa i prostych zwrotów, a nie np. skomplikowanych zagadnień gramatycznych.

Nauka dziecka w naszej szkole to utrwalanie nie tylko pewnego konkretnego materiału, ale też uczenie się jak się uczyć - tworzenie możliwości, i budowanie siatki asocjacyjnej czyli systemu skojarzeń, które pomogą mu się skutecznie uczyć w przyszłości, gdy jego mózg będzie gotowy na świadome i samodzielne przyswajanie wiedzy. Często mamy do czynienia z dziećmi, które mają wyróżniający się zasób słownictwa (który wykształciły w pierwszych latach żmudnej, tradycyjnej nauki opartej na zapamiętywaniu dużych ilości materiału i weryfikowaniu tej wiedzy) natomiast nie zawsze są w stanie podjąć się bardziej refleksyjnych i abstrakcyjnych zadań, np. eksperymentowania z budowaniem nowych słów, albo przewidywania i odgadywania znaczenia nowych wyrażeń dzięki słowotwórczej intuicji. My oczywiście dostosowujemy się do potrzeb dziecka i oczekiwań rodzica (wiadomo, że materiał szkolny jest ważny i choć nie uważamy, że oceny są miarodajnym wyznacznikiem umiejętności, to skupiamy się również na nich), ale staramy się wplatać w nasze zajęcia jak najwięcej technik, które pomagają w wykształceniu autonomii uczenia się oraz językowej intuicji.

Nauka w naszej szkole nie opiera się na jednej, konkretnej metodzie nauczania, ale jest eklektyczna i polega na korzystaniu z wielu metod i technik, dostosowanych do potrzeb konkretnego ucznia. Często szkoły, które za swój cel uznają podążanie za założeniami jednej metody (np. Helen Doron, szkoły uczące metodą Callana czy też szkoły franczyzowe, gdzie konieczne jest trzymanie się jednego, odgórnie ustalonego programu nauczania) nie oferują efektywnej nauki ze względu na brak dostosowania się do indywidualnych umiejętności i stylu uczenia się kursanta, choć założenia danej metody są jak najbardziej słuszne i godne propagowania.

Ucząc korzystamy z takich metod jak m.in. Total Physical Response (TPR), gdzie dzieci zapamiętuja i utrwalają materiał poprzez ruch, gesty, wydawanie komend i reagowanie na nie, Suggestopedia, gdzie podkreśla się istotę swobodnej atmosfery i eliminuje czynniki mogące stresować uczniów, czy, u dzieci nieco starszych, Grammar-Translation Method (uznawana do tej pory za przestarzałą, ale jednak wracająca do łask i chwalona przez czołowych metodyków oficjalnie lub w kuluarach), gdzie poznajemy język poprzez np. tłumaczenie zdań lub tekstów najeżonych niuansami gramatycznymi. Korzystamy również z bogatego zasobu materiałów on line, dzięki którym dziecko może samodzielnie pracować w domu jednocześnie się bawiąc, np. korzystając z gier i zabaw dostępnych w internecie. Dobór konkretnych metod i technik zależy przede wszystkim od umiejetności danego kursanta, jego wieku i poziomu językowego, jak również celu, który ma osiągnąć po ukończeniu kursu (zdobycie lepszej oceny na teście czy świadectwie, nadrobienie zaległości, umiejętność porozumiewania się podczas wakacyjnego wyjazdu, itd.)